Toen ik in driehavo zat,  ongeveer vijfentachtig jaar geleden, kwam 'Songs for Drella uit. Een samenwerking tussen Lou Reed en John Cale en een ode aan Andy Warhol. Een van de mooiste muzikale projecten ooit gemaakt en het beinvloedde mijn vijftienjarige kijk op de wereld enorm. Nou da's leuk om te weten he beste lezer, lekker interessant jeugdsentiment.

MAAR dan nu.We maken een kleine tijdssprong naar deze week. Ik fietste door de stad en zag ineens posters hangen met 'Songs for Drella' erop. Huuuh? Wat blijkt: Ed Wubbe van Scapino (het ballet niet de schoenenketen, mind you) heeft een dansvoorstelling gemaakt geinspireerd op dat album. Als iemand dat mag is hij het, eerder maakte hij  een prachtige voorstelling over Nico (verplichte kost voor iedereen die nu in tranentrekkende drugsdrama's denkt hallo musical generatie).

Dus gisterenavond luisterde ik opnieuw naar Songs for Drella. Ik vind het nog steeds zo mooi. Echt, een van de beste albums ooit. Dit filmpje is ook mooi. Vooral het lachje van John Cale naar de altijd saggerijnige superarrogantegitaarkabouter Lou Reed. Plaatsvervangende excuses voor de franse ondertiteling. Je kunt het maar het beste proberen te negeren (Hmm, dat geldt eigenlijk voor heel Frankrijk eigenlijk. Maar dat even terzijde).

Ik ga dus over twee weken naar de schouwburg en ik ben heel erg benieuwd. Hier vind je meer info. Ik denk dat het de moeite waard is.