• Juni 2011
• Mei 2011
• April 2011
• Maart 2011
• Februari 2011
• Januari 2011
• December 2010
• November 2010
• Oktober 2010
• September 2010
• Augustus 2010
• Juli 2010
• Juni 2010
• Mei 2010
• April 2010
• Maart 2010
• Februari 2010
• Januari 2010
• December 2009
• November 2009
• Oktober 2009
• September 2009
• Augustus 2009
• Juli 2009
• Juni 2009
• Mei 2009
• April 2009
• Maart 2009
• Februari 2009
• Januari 2009
• December 2008
• November 2008
• Oktober 2008
• September 2008
• Augustus 2008
• Juli 2008
• Juni 2008
• Mei 2008
• April 2008
• Maart 2008
• Februari 2008
• Januari 2008
• December 2007
• November 2007
• Oktober 2007
• September 2007
• Augustus 2007
• Juli 2007
• Juni 2007
• Mei 2007
• April 2007
• Maart 2007
• Februari 2007
• Januari 2007
• December 2006
• November 2006
• Oktober 2006
• September 2006
• Augustus 2006
• Juli 2006
• Juni 2006
• Mei 2006
• April 2006
• Maart 2006
• Februari 2006
• Januari 2006
• December 2005
• November 2005

Vorige week werd in de tweede kamer overlegd over het kunstbudget. Er waren verhalen van kunstenaars om de kamerleden een idee te geven van kunstenaarschap anno 2008 en er waren nieuwe ideeen zoals het invoeren van vaste tarieven voor hang en stageld zodat kunstenaars betaald krijgen zodra ze in een museum of galerie exposeren. Ik was er niet bij, ik baseer me op het artikel in het NRC van 28 maart.

Ikzelf vind het invoeren van een vast tarief voor hang en stageld een goed idee. Ik vind het namelijk een beetje gek dat het vaak voorkomt dat iedereen in een museum geld verdient behalve de kunstenaar wiens werk geexposeerd wordt. Minister Plasterk vind zo'n invoering helemaal niet nodig.

Dan moeten kunstenaars maar beter onderhandelen vind hij.

Zeger Reijers had net daarvoor verteld dat hij ter ere van het winnen van de Ouborgprijs een expositie kreeg in het haags gemeentemuseum. Er was alleen geen budget, niet voor een honoriarium en niet eens voor de productiekosten. Dan valt er volgens mij heel weinig te onderhandelen. Maar ja, gelukkig had zakenman Minister Plasterk nog wat goede tips paraat:

'..maar als ze niet rond kunnen komen van de scheppingen die ze zelf de moeite waard vinden kunnen ze er ook voor kiezen om bijvoorbeeld koeien te gaan schilderen omdat daar een markt voor is...'

Minister Plasterk, als we u toch niet hadden! Relaxed hoor, zo kunnen we lekker alles bij het oude houden. Er zijn wel wat kleine details, bijvoorbeeld dat kunst meer behelst dan schilderen. Maar daar komt u in de onderhandelingen wel uit. En anders past u daar in de toekomst toch gewoon het toelatingsbeleid van kunstacademies op aan? Dan is kunst alleen nog schilderkunst en houden we het lekker simpel met zijn allen. Hoppeteetje daar zijn de nieuwe selectiecriteria! Het lost zichzelf allemaal vanzelf op!

Trek die champie maar vast open hoor, kat in 't bakkie!

Vandaag is de laatste dag van de tentoonstelling 'Mijn grootouders en ik' in het CBK Almere. Het is dus de laatste dag dat je de installatie NEL kunt bekijken die ik heb gemaakt. Het is rotweer dus je kunt netzogoed even naar Almere karren. Ik denk dat het wel de moeite waard is. Almere zelf is denk ik wat voordeliger in soft-focus zonlicht maar hee wie niet waagt die niet wint. Om er maar eens een duffe uitspraak tegenaan te gooien.

Want duf is het, hier in huize Uit het raam.

Ik ben vandaag bergen papier aan het herschikken in allerhande categorieen. Daar heb ik voor de rest niks over te melden behalve dan dat ik er een snel toenemende zin in alcohol van krijg. Maar ja daar wordt het allemaal niet beter van. Niet op de lange termijn in ieder geval. Dus vooruit kom maar op met die groene thee en dan jas ik er nog even drie maanden aan oud papier doorheen. Gaap.

O ja gisteren zijn er weer bergen van mijn leuke Fair Art Trade T-shirts verkocht. Niet dus. Het publiek was er nog niet helemaal klaar voor denk ik. Het was wat meer Golden Girls dan ik van te voren had gedacht. En hoewel ik oprecht hou van de Golden Girls zie ik ze niet echt in een Fair Art Trade T-shirt, Ifyouknowwaddamean. Het voordeel was dan wel weer dat er prosecco geschonken werd. Jammie! Prosecco! In het CBK! Had ik al gezegd dat ik van de Golden Girls hou?

Vandaag is het open dag. Ik ben dol op open dag. Het klinkt heel optimistisch en vrijblijvend. Zo van vind je het niks dan mag je gewoon weer weg. Het klinkt ook als kopjes koffie en koekjes ik weet niet waarom. De open dag waar ik op doel is in het CBK Rotterdam. Vanaf 12 uur. Er is iets met goedgekapte dames en een goed doel hoe dat zit weet ik niet precies maar er is een tentoonstelling 'HEIM' en die is erg mooi en de grote klapper is dat mijn fair art trade shirts er vandaag te koop zijn. Meteen inpakken en meenemen!

Hoppetee naar het CBK dus.

Nieuwe Binnenweg 75 in Rotterdam. Tot 17:00 uur.

Dit zat er in het geweldige plastic tasje. De foto is niet zo goed (maar ach dat is niks nieuws), ik ben namelijk even mijn fotocamera kwijt. Dat is voor de rest niet heel erg, ik ben aan de lopende band dingen kwijt die dan later, als ik er niet op bedacht ben, op miraculeuze wijze weer verschijnen. Tot het moment dat ik ze nodig heb en dan: floep! zijn ze weer weg. Ik heb ermee leren leven. En deze mok is mijn lievelingsmok allertijden.

Van Eva kreeg ik een te gek cadeau. Uit Amerika. Morgen laat ik zien wat het is maar het zat verpakt in wat ik met afstand het meest fantastische plastic tasje ooit vind. Kijk maar:

Afgelopen zondag zag waar ik was er zo uit:

en sinds gisteren ziet alles er zo uit:

en dat is ook mooi.

Ik ben een paar dagen weg. Plannen ontwikkelen, begrotingen en planningen maken en nieuwe goede ideeen bedenken. Dinsdag ben ik er weer. Ik hoop jij ook. Vrolijke paas en geniet van het weer.

Morgen ga ik op cursus. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst in mijn leven een cursus had of erop zat of volgde. Misschien heb ik zelfs nog nooit een cursus gevolgd. Maar morgen wel. Het is een onderhandelingscursus. Niet om gijzelnemers ervan te overtuigen dat ze zich over moeten geven maar onderhandelen over 'looptijd, betaling, auteursrechten enzovoort' zegt de brochure. Ik ga morgen 'de kneepjes van het vak leren'. Want onderhandelen is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Klopt. Ik onderhandel nergens over. Dus ik dacht vooruit kom op ik ga die cursus doen misschien word ik dan een beetje zakelijker. Right. Morgen dus. Eerst theorie en dan praktijk. Tis net een rijbewijs-traject maar een rijbewijs heb ik niet en ik ben ooit gezakt voor een theorieverkeersexamen op de lagere schhool. Je gaat je afvragen hoe ik nog zo ver gekomen ben dat ik uberhaubt mee mag doen met welke cursus dan ook. We krijgen ook rollenspel, morgen op de cursus. Daar kijk ik bijzonder naar uit. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat je het helemaal serieus gaat nemen, het 'naspelen van bestaande situaties'. Daarom heet het ook een rollenspel. Maar misschien zijn het allemaal method actors die zich maanden hebben voorbereid op de rollen die ze morgen gaan spelen en wordt het een grote fysieke en mentale uitputtingsslag. Waarna we allemaal als onderhandelaars pur sang uit onze as verrijzen en elkaar huilend omhelzen om vervolgens hongerig op de schaaltjes witte puntjes met kaas en ham aan te vallen en telefoonnummers uit te wisselen, geschreven op betraande tissues.

Ik ben benieuwd.

UPDATE:

Niks geen huilende omhelzingen en method actors. Wel een leuke en slimme tante (zij gaf de training) die haarfijn de vinger op talloze zere plekken legde en daar een aantal nieuwe inzichten tegenover stelde. Leuke medecursisten. En nog lekkere broodjes ook. Kortom:

De cursus was bijzonder zinnig en leuk en ik ben nu veel slimmer dan eergisteren. En moe.Maar dat geeft niks.

Dit bordje hing vroeger in een badhuis in Rotterdam.

Nu hangt het in het historisch museum, ook leuk maar minder noodzakelijk misschien.

Han van Senus heeft het gefotografeerd dat weten jullie dat ook weer en heb ik bij deze meteen de copyright/bronvermelding en dat soort dingen gecovered. Hoop ik.

Als het goed is mislukt er vandaag weinig. Het begon niet helemaal vlekkeloos vanochtend doordat de metro waar ik inzat niet meer wilde rijden en ik diep in het midden van Rotterdam Buitenwijk terechtkwam maar ik ga er vanuit dat het niks persoonlijks was. Sommige dagen doen het gewoon niet zo. Ik denk dat het vanaf morgen weer helemaal goed komt. Ach en het regent niet, dat scheelt.

soms mislukt alles. vandaag is soms.

Ik liep naar het station toen ik het zag. Eerst dacht ik dat ik me vergiste maar het was echt. Een boot. Of eigenlijk moet ik zeggen schip. In de lucht. Een luchtschip. Het schip ging niet heel hard, maar waarom zou het ook? Het is niet dat het files moet vermijden of aan bepaalde reistijden gebonden is. In de lucht is dat allemaal veel beter geregeld, want alle geldende regels gelden niet. Zolang je geen vliegtuig bent is er in de luchtwereld eigenlijk weinig aan de hand. Ik zwaaide nog van mag ik mee maar wel aarzelend. Ik dacht ja straks mag ik mee maar wanneer is het afgelopen? Want ik moet nog wel veel doen. Afspraken en verplichtingen. Keuzes zijn zo simpel niet. En een luchtschip doet wat ie wil. Geef hem eens ongelijk. Dus ik zwaaide nog eens maar nu van tot een volgende keer misschien. En daarom ben ik nu hier en niet in de lucht. Ik voel een vage spijt.

klik op het plaatje voor vergroting, je ziet hem in de verte.

Afgelopen zaterdag was ik op de opening van de tentoonstelling 'Mijn grootouders en ik' in het CBK Almere. Ik was gelukkig niet de enige.

Er deden een hele berg kunstenaars aan mee dus was er ook veel werk te zien. Er waren een aantal dingen die ik goed vond maar wat ik echt een heel goed werk vond was het werk van Jaap Scheeren. Oma Toos heet het en het lijkt me duidelijk over wie het gaat. Ik heb er een heel slechte foto van gemaakt maar je kunt meer over het werk hier bekijken. Ook had het CBK Almere een speciale wijn laten maken die ze naar mij hadden vernoemd dat vond ik heel attent. O en er hebben zelfs nog wat mensen mijn installatie bezocht, dus dat is ook fijn.

De videoclip/het tekenfilmpje dat ik heb gemaakt voor het liedje 'Marry me' van Eva Meijer is af. Je kunt het HIER bekijken. Het is you tube dus de kwaliteit is niet goed maar kijk toch maar even. Ik hoop dat je het leuk vindt.

De installatie in het CBK Almere is af. En ik denk dat het goed is. Vanaf morgen t/m 30 maart te zien maar dat heb ik geloof ik al een paar keer gezegd.

Hier alvast een voor en na detail waarvan het idee is dat je nieuwsgierig wordt naar de rest.

Kom maar kijken morgen.

En nu ga ik gauw verder want ik ga HET tekenfilmpje monteren.

Aangezien ik morgen en donderdag in het wonderschone, licht surrealistische Almere verblijf wil ik je uitnodigen om HIER op bezoek te gaan, bij de kakelverse nieuwe website van beeldend kustenaar en schrijver Esther Didden. Het is er bijzonder fijn. En sla vooral de poezie niet over. Die zou zomaar je dag goed kunnen maken.

Ik krijg graag nieuwsbrieven. Ik vind het een positief iets, een nieuwsbrief, omdat het over het algemeen vol staat met -meestal- leuke of op zijn minst interessante dingen die iemand aan het doen is. Zelf stuur ik eigenlijk nooit nieuwsbrieven. Ten eerste durf ik het meestal niet zo goed omdat ik me tijdens het schrijven ineens af ga vragen in hoeverre dit nu boeiend is voor die en die. Daarnaast is het eigenlijk heel veel werk om een beetje goede nieuwsbrief te schtrijven. De tekst moet niet te lang zijn want dan is het geen nieuwsbrief meer maar een nieuwsboek en wie heeft daar nou trek in? Het mag ook niet te kort want dan zie je alleen wat links staan (die het dan ineens ook niet goed doen) en dan is het niet echt een nieuwsbrief maar een linkbrief.

De brief zelf moet informatief zijn maar ook een beetje persoonlijk en relativerend. Niet pretentieus want dat wordt al gauw slaapverwekkend saai maar ook niet zo lollig dat niemand het uberhaubt meer serieus neemt, afijn genoeg redenen om bij voorbaat al af te haken.

Maar vandaag kreeg ik ineens de geest. Ik ben allemaal dingen aan het doen waarvan ik hoop dat mensen het komen bekijken dus ik dacht Hoppetaa, vooruit! Ik doe ook een niewsbrief. 2 uur later was ik zover dat ik hem met overal vandaan gehaalde email adressen kon versturen. Met een zucht drukte ik op 'send'. Er verscheen een soort weigeringsbericht. Dus ik veranderde iets en drukte nog een keer op send. En zo ging dat een minuut of tien door. Totdat bleek dat de digitale brief waarschijnlijk al die tijd stiekem toch was verstuurd.

Een heleboel keer. En ik heb eigenlijk geen idee wie hem nu al dan niet gekregen heeft.

Dus voor al die mensen die nu 57 dezelfde nieuwsbrieven in hun digitale brievenbusje hebben gekregen: Sorry.

En voor iedereen die nu ineens heel beniewd is naar die nieuwsbrief of lichtelijk beledigd omdat jouw brievenbus pijnlijk leeg bleef: Je kunt me een mail sturen en dan stuur ik je de nieuwsbrief toe. Hopelijk 1 keer maar je bent dus gewaarschuwd.

Ik maak voor de tentoonstelling ‘mijn grootouders en ik’ de installatie ‘NEL’ in de keukenruimte van het CBK Almere.
NEL is een associatieve biografie over het bijzondere en niet bepaald makkelijke leven van mijn in 1999 overleden oudtante.
NEL bestaat uit een keukenruimte die getransformeerd wordt tot een inhoudelijk portret. De ruimte is gevuld met objecten: foto’s, tekeningen, notitieboekjes, kijkdoosjes, huishoudelijke voorwerpen, kleding, ansichtkaarten en post-it blaadjes. Mijn portret van tante Nel is gebaseerd op herinneringen, invullingen en verhalen, verbeeld in bovengenoemde objecten.
Jij als bezoeker wordt uitgenodigd om deel te nemen aan de installatie: hoe meer je op onderzoek uitgaat, hoe meer je ontdekt. Je mag in alle kastjes kijken en overal aan zitten, zij het voorzichtig.
Met de bevindingen die je doet, met elke keuze die je maakt  om een object of tekening nader te bekijken stel je een eigen geschiedenis samen, maak je een eigen portret van mijn oudtante.
Misschien wordt ze tot iemand die je zelf hebt gekend of graag had willen kennen. Dat zou mooi zijn. En zo niet hoop ik dat het dan in ieder geval een plek is waar je even voor jezelf kunt mijmeren over de dingen die voorbij gaan.

Morgen vertrek ik naar het beeldschone Almere om de installatie op te bouwen. Aanstaande zaterdag is de opening. Om 15:00 in het CBK Flevoland (Markt 1, Almere Haven). De installatie is te zien t/m 30 maart. Het zou leuk zijn als je een keer komt kijken.

De tekenfilm is af! Dat wil zeggen, de tekeningen zijn af. Afgelopen donderdag hebben we (cameravrouw Eva Meijer en ik) de opnames gemaakt, nu moet het nog gemonteerd worden en dan is de videoclip een heuglijk feit.Hier nog wat werk in uitvoering.