In opdracht van Kunstgebouw heb ik een wandeling ontwikkeld met als uitgangspunt  het verdwenen landgoed Honselersdijk. Honselersdijk ligt midden in het Westland. Vroeger (17e eeuw) lag hier een landgoed dat ook wel het Versailles van het Noorden werd genoemd. Prachtig gebouw, schitterende tuin alles erop en eraan. Met dank aan Frederik Hendrik en Amalia van Solms die het op hebben gebouwd en er hun buitenverblijf hadden.

Daar is nu behalve een bijgebouw niets meer van over. En wie tegenwoordig rondwandelt en fietst in het plaatsje Honselersdijk kan zich niet meer voorstellen dat daar ooit zo'n groot en koninklijk aandoend paleis heeft gestaan. In het weekend van 15 en 16 november kwam daar verandering. 3 kunstenaars: PJ Roggeband, Mathilde van Beekhuizen en ik hebben alledrie een expeditie/fietstocht/wandeling gemaakt om dit landgoed als het ware weer tot leven te brengen, om een voorstelling te geven van hoe het geweest is of zou kunnen zijn.

Mijn wandeling is een beleving voor alle zintuigen. De bezoeker krijgt een audioguide mee en een tijdreistas en gaat alleen op pad. Deze audioguide (een mp3speler) is ‘Amalia’s spiegelbeeld’. Zij leidt de bezoeker naar de verborgen tuin van Amalia. De audioguide vertelt het verhaal van de verborgen tuin maar wijst de bezoeker ook wanneer hij iets uit de tijdreistas mag gebruiken of wanneer hij een andere weg in moet slaan. De bezoeker hoort, proeft, ruikt en ziet het verhaal tot leven komen. Dat wil zeggen als hij/zij vertrouwen heeft. Met vertrouwen wordt alles mogelijk. Zelfs dingen die in eerste instantie niet zichtbaar zijn.

Amalia’s spiegelbeeld is gekozen omdat een spiegel die aan Amalia heeft toebehoord en in Honselersdijk hing nog steeds bestaat en te bezichtigen is in Paleis het Loo. Het gegeven van een spiegel en een spiegelbeeld vind ik een mooi uitgangspunt. Een spiegelbeeld reflecteert en toont en verbergt een geschiedenis in zich van reflecties. Wie heeft er allemaal in gekeken en zagen ze wat ze wilden zien? Ook vind ik een spiegel een fantasievol iets. Iets waar je doorheen kunt stappen, een poort naar iets anders.
 

Voor deze wandeling wil ik de bezoeker tot onderzoeker maken, een reiziger die een verborgen wereld gaat ontdekken. Een wereld die in eerste instantie niet zichtbaar is. Een fantasiewereld zo je wilt. Omdat ik denk dat je alle zintuigen nodig zult hebben om dat te bereiken heb ik de audioguide die je meeneemt het verhaal in, die je iets laat proeven, horen, ruiken van wat er geweest zou kunnen zijn. Dit kan niet als je met zijn tweeen wandelt of in een groep. 

Daarom is deze wandeling steeds door 1 persoon tegelijk te beleven. Verborgen werelden ontdek je namelijk het beste als je alleen bent. In sommige gevallen ging dit niet op omdat er dan 1 persoon als begeleider fungeerde. Dat was geen probleem. Dan kregen ze allemaal hun eigen mpr speler en expediotietas. Zodat je onder begeleiding toch ook het verhaal alleen kunt beleven.

Er is een stukje verschenen in het AD. kijk HIER

En zo ziet dat er dan uit:

 foto's zijn gemaakt door Hans Tak

Westwijkbewoners drinken gratis koffie deze zomer!

Gratis een bakkie doen met project van Buro uit het Raam.

‘Bestemming Bereikt: Bakkie Doen!’ is een nieuw project van Buro uit het Raam in opdracht van Waterweg Wonen waarbij de bewoners van de Westwijk te Vlaardingen op koffie excursie gaan bij diverse leuke en interessante instellingen en initiatieven in de Westwijk. Bestemming Bereikt: Bakkie Doen! bestaat uit een serie van 10 ‘excursies’: wandelingen door de Westwijk onder leiding van Miriam Reeders (van Buro uit het Raam en de bedenker van dit project) waarbij het einddoel van de wandeling steeds een andere sociale/culturele/sportieve instelling/initiatief in de Westwijk is. Tijdens iedere wandeling wordt een verhaal of wetenswaardigheid verteld met als thema de Westwijk en haar bewoners. Dit kan een stukje geschiedenis zijn van de wijk maar ook een verhaal van een bewoner. Op deze manier wordt de wijk met andere, persoonlijke ogen bekeken.

Aangekomen bij de betreffende locatie staat de koffie al klaar. Elke deelnemer krijgt de speciaal ontworpen ‘Bakkie Doen!’ mok aangeboden met daarin een lekker bakkie koffie. Natuurlijk is er voor diegene die geen koffie lust een bakkie thee!
De Bakkie Doen! mok is speciaal ontworpen voor Westwijkbewoners, iedere bewoner kan gratis 1 exemplaar afhalen tijdens de opening van Bestemming Bereikt: Bakkie Doen! Of daarna tijdens een van de tien excursies.

Terwijl er koffie gedronken wordt bij een van de 10 instellingen/ initiatieven kunnen de bewoners mee luisteren en praten met de Bakkie Doen! talkshow waarbij Reeders in gesprek gaat met een vertegenwoordiger van de desbetreffende instelling om uit te vinden wat deze instelling inhoudt, wat ze doet en hoe de bewoners hier onderdeel van kunnen zijn. Na elke excursie krijgen de deelnemers de Bakkie Doen folder. Hierop is alle informatie te vinden met betrekking tot de zojuist bezochte instelling/initiatief, de openingstijden en steeds een wisselend koffierecept!
Deelname aan alle excursies is GRATIS. Maar dat is nog niet alles: Elke deelnemende Westwijkbewoner kan na de Bakkie Doen! excursie op een vaste tijd gratis koffie komen drinken bij de desbetreffende instellingen als ze ‘hun’ Bakkie Doen! mok meenemen.
Iedere excursie start voor de deur van het informatiecentrum op de Floris de Vijfdelaan nr 140.

Het openingsbakkie was op 1 juni om 13:00 bij informatie centrum Westwijk op Floris de Vijfde laan 140. Vanaf daar wandelden we gezamenlijk naar de Heemtuin; de instelling waar de eerste talkshow plaatsvond.

Data en tijden excursies
01-06-08 13:00 Openingsbakkie en excursie naar de Heemtuin
10-06-08 13:30 Wijkcentrum de Telder
17-06-08 19:00 Bewonersgroepen Westwijk
27-06-08 08:45 O.B.S. de Wereldwijzer
02-07-08 10:30 Stichting Ipse
15-07-08 09:30 Ontspanningsvereniging de Marnix
13-08-0819:30 c.k.c. Spirit
21-08-08 19:00 Vele Vlaardingers Eén Huis
27-08-08 10:30 stichting Mozaïek en Sezerconsult
03-09-08 18:30 jongerencentrum Chill Out

De prachtige poster, mok en handouts zijn vormgegeven door niemand minder dan Hollands Wild. Dat mag ook wel eens gezegd worden!

kijk voor meer informatie en bakkie-updates:www.bakkie-doen.nl

Stel ik wil een spijkerbroek. Ik hou namelijk heel erg van spijkerbroeken. Dus ik ga naar een spijkerbroekenwinkel en ik pas er een en die zit meteen helemaal goed zeg, echt perfect, niks meer aan doen. Ik ga met de spijkerbroek naar de kassa en de verkoper zegt 'Nou, hartstikke leuk, dat is dan 150 euro'.
En dan zeg ik: 'Zo... dat is een hoop geld zeg, voor een spijkerbroek, jeetje. Kan daar niet wat af? Ik wil hem namelijk graag hebben want hij staat heel goed en het is voor jou toch ook leuk om wat te verkopen. Ja en het levert je toch ook een hoop goeie PR want heel veel mensen zien het, want ik ga hem heel vaak dragen en dan vertel ik tegen iedereen dat ik hem van jou heb, dus ik dacht zelf meer aan 10 euro. Ja meer is er echt niet , je weet zelf hoe het is in de spijkerbroekensector en mijn spijkerbroekenbudget voor dit jaar is eigenlijk al op...."

Belachelijk natuurlijk. Dit is echter wel wat ik regelmatig meemaak in de wondere wereld van de kunst. Een instelling wil werk laten zien maar heeft er geen of heel weinig budget voor. Dus doet de kunstenaar het voor geen budget. Raar toch?
Dan kun je subsidie aanvragen als kunstenaar, natuurlijk, maar is het niet een beetje de omgekeerde wereld? En ik heb nog nooit een directeur of curator meegemaakt die zei 'nou weet je wat dan lever ik de helft van mijn salaris van deze maand wel in en dan hebben we alsnog genoeg geld'. Want dat gaat wel een beetje ver.

Maar dat is wel de 'keus' die mij voorgelegd wordt. Want ja, ik ben kunstenaar en natuurlijk wil ik graag mijn werk tonen. Ik wil graag dat mensen mijn werk beleven want daarin ligt mijn kwaliteit. Ik kan een ruimte transformeren tot een tastbare plek voor dromen en overdenkingen, waarin jij ineens ontdekkingsreiziger wordt.
Ik kan een verschil maken in jouw dag. Maar dat kost me wel even tijd en dan heb ik het niet alleen over het maken van boekjes, tekeningen, dia's, objecten etcetrera, maar ook het kopen van materiaal, requisieten, meubels, dat soort dingen, ik heb het over transport, opbouwen (waar ik op mijn beurt vaak een technische handigerd m/v voor moet inhuren), inrichten, afbreken, dat werk.
En dat geeft niks. Maar als ik voor een instelling een installatie maak, (ik maak vaak werk specifiek voor een locatie) is het toch niet zo raar dat ik daar dan geld voor vraag? Zij willen namelijk mijn expertise.

Maar als ik zeg dat een installatie 3.000 euro kost is de gemiddelde reactie: 'Zo zeg jeetje dat is wel een hoop geld zeg'. of:'Nou je bent wel een zakelijke tante hoor'.
Als ik echt zakelijk was zou dezelfde installatie 10.000 euro kosten. Dan verdien ik er namelijk een beetje normaal uurtarief mee.

En ik ben het een beetje zat. Ik word er moedeloos van. Ik krijg namelijk heel vaak naar mijn hoofd dat ik 'duur' ben, dat ik 'hoog zit', of 'nogal wat vraag'. Ja, maar je krijgt er wel wat voor terug. Het is geen hobby van me het is mijn VAK. En ik 'zit niet hoog', blijkbaar zitten andere kunstenaars gewoon heel laag. En ik snap echt niet waarom dit maar zo door blijft gaan.
En tegelijkertijd snap ik het wel want elke kunstenaar wil graag zijn werk laten zien.
En het is fijn als er plekken zijn waar dat werk tastbaar is, waar de kunstenaar zijn werk aan jouw beleving kan toetsen. Dus ik ben ook zo'n sucker die zijn werk dan gaat maken voor een fractie van wat het waard is gewoon omdat ik graag de bezoeker met mijn nieuwe installatie wil laten betoveren. Omdat me dat gelukkig maakt. Omdat het een deel is van wie ik ben.

Maar het zou ook fijn zijn als de instelling zich zou realiseren dat het gewoon een zakelijke deal is. Je wilt iets hebben: dan betaal je daar een prijs voor. Net als bij het kopen van een spijkerbroek of een sieraad. Als je iets wilt kopen moet je er voor BETALEN. Dat is het hele idee van kopen, van handel. En dit geldt wat mij betreft voor alle kunstvormen.

Daarom ben ik Fair Art Trade begonnen. En ja het is ongetwijfeld veel genuanceerder en ingewikkelder dan ik nu uitleg maar Fair Art Trade is een project in ontwikkeling. Ik wil ergens beginnen en dit is mijn begin. Een Fair Art Trade T-shirt. Hopelijk eindigt het met een mooie, dansbare revolutie. Of met een beter nadenken over kunst. Dat vind ik ook goed.
Koop het en jehebt drie vliegen in 1 klap. Je draagt de juiste boodschap uit en je loopt in het hipste shirtje van 2008 en je maakt ook nog een verschil. En zo duur is het niet. Eigenlijk best een koopje, voor een Fair Art Trade produkt.

Wil je er 1 dan kun je me een mail sturen (miriam@uithetraam.nl). Het zijn gezeefdrukte t-shirts van goede kwaliteit, met een lijntekening van mij erop. Te krijgen in dames L of herenL. Altijd goed dus. Ze kosten in februari slechts 15 euro, voor de snelle bestellert, daarna 25 euro. exclusief verzendkosten. Blijft een koopje, ja toch!
En ze zijn nog leuk ook! Kijk bij "winkel' hier rechts op de site voor meer afbeeldingen.

Laat me weten wat je ervan vindt.

De tekenfilm/videoclip voor het liedje Marry me van Eva Meijer is klaar! Kijk HIER

Werk in uitvoering verslag:

Voor Eva Meijer maak ik een videoclip voor het liedje Marry me.
Het wordt een animatie. En ja allemaal met de hand getekend, geknipt en geplakt. Hier kun je zien hoe dat tot stand komt; ik plaats hier steeds nieuwe tekeningen die uiteindelijk samen de basis van de animatie zullen vormen. Er komen dan ook nog een heleboel losse poppetjes bij dus deze tekeningen zijn als het ware het decor. De tekeningen nu zijn op zichzelf eigenlijk ook nog niet af. Misschien werkt het ook eigenlijk niet om het zo te tonen maar misschien ook wel. First things first: werk in uitvoering dus.

NEL is een ruimtevullende installatie die ik heb gemaakt voor het CBK Almere.

NEL is een associatieve biografie over het bijzondere en niet bepaald makkelijke leven van mijn in 1999 overleden oudtante.
NEL bestaat uit een keukenruimte die getransformeerd wordt tot een inhoudelijk portret. De ruimte is gevuld met objecten: foto’s, tekeningen, notitieboekjes, kijkdoosjes, huishoudelijke voorwerpen, kleding, ansichtkaarten en post-it blaadjes. Mijn portret van tante Nel is gebaseerd op herinneringen, invullingen en verhalen, verbeeld in bovengenoemde objecten.
Jij als bezoeker wordt uitgenodigd om deel te nemen aan de installatie: hoe meer je op onderzoek uitgaat, hoe meer je ontdekt. Je mag in alle kastjes kijken en overal aan zitten, zij het voorzichtig.
Met de bevindingen die je doet, met elke keuze die je maakt  om een object of tekening nader te bekijken stel je een eigen geschiedenis samen, maak je een eigen portret van mijn oudtante.
Misschien wordt ze tot iemand die je zelf hebt gekend of graag had willen kennen. Dat zou mooi zijn. En zo niet hoop ik dat het dan in ieder geval een plek is waar je even voor jezelf kunt mijmeren over de dingen die voorbij gaan.